کرمپودر مهمترین بخش آرایش چهره است، چون هر ایرادی در آن، حتی با چشم غیرحرفهای هم سریع دیده میشود: ماسیدگی، اکسید شدن، جمع شدن در خطوط، یا تفاوت رنگ با گردن. برای همین انتخابش باید منطقی باشد، نه بر اساس اسم برند.
وظیفه اصلی کرمپودر ایجاد یک سطح یکنواخت روی پوست است؛ نه پاک کردن بافت طبیعی پوست و نه ساختن یک لایه گچی. فرمولهای امروزی معمولاً از ترکیب رنگدانهها، سیلیکونها، مرطوبکنندهها و تثبیتکنندهها ساخته میشوند. هر چه سیلیکون بیشتر باشد، پخشپذیری و ظاهر نهایی بهتر میشود، ولی روی پوست چرب ممکن است بعد از چند ساعت برق بیفتد.
فینیشها سه دستهاند:
-
مات: مناسب پوست چرب، اما اگر زیادهروی شود، چهره را مصنوعی میکند.
-
نچرال/ساتن: متعادلترین حالت، شبیه پوست واقعی.
-
دیویی: مناسب پوست خشک، اما در هوای گرم سریع خراب میشود.
انتخاب رنگ هم نقطه شکست بسیاری از آرایشهاست. تناژ پوست (خنثی، گرم، سرد) و سطح روشنایی باید با دقت انتخاب شود. تست روی دست تقریباً همیشه اشتباه است؛ فقط روی فک و گردن قابل اعتماد است.
در نهایت، کرمپودر یک ابزار پایه است؛ اگر درست انتخاب نشود، هر سایه، رژ، یا هایلایت روی آن مینشیند و نتیجهاش بیکیفیت میشود. اما اگر پایه تمیز باشد، حتی آرایش ساده هم حرفهای به نظر میرسد—بدون اینکه لازم باشد «کیک» بسازی یا صورت را بتراشی.